Favoriete fuga

[Jan Peter Teeuw]

Een paar maanden geleden was de vraag wat de favoriete toccata van eenieder was. Bij deze de vraag wat uw favoriete fuga is.
Ik zal meteen de spits maar afbijten en er een paar noemen. Het zijn voornamelijk romantische fuga's. Waarom ik ze zo waardeer? Ik houd erg van fuga's met een lang en virtuoos thema. Ook vind ik het mooi als de fuga gecombineerd wordt met een eerder thema uit het stuk.

- J. Nieland, Fuga (uit Ciaconna en Fuga)
- A. Guilmant, Fugue (uit Sonata VI)
- H. Smart, Fugato-Finale (uit Air, Variations en Fugato-Finale)
- H. Olivera, Fugue (uit Introduction, Passacaglia and Fugue Ps. 138)
- J.S. Bach, Fuga (uit Fantasia en Fuga in C-moll)

[Pieter Dijksman]

Zijn heel erg veel mooie fuga's, maar zal ook eens een paar favorieten oplepelen:

- fuga uit Toccata, adagio en fuga van J.S. Bach
- fuga uit Sonate V van Guilmant
- fuga uit Sonate II van Mendelsohn
Zijn er uiteraard nog veel meer, maar deze staan (momenteel) bij mij hoog genoteerd.

[marcelmangnus]

Fuga's: ik kan er niet genoeg van krijgen. Vind ik nog steeds de interessantste compositietechniek.
De fuga uit de 6e Sonate van Guilmant is inderdaad schitterend. Die van Mendelssohn is ook wel mooi, maar vind ik toch minder geniaal dan die van Bach en anderen. Wat te denken van de volgende:
-Fuga uit Prelude en fuga op BACH van Liszt
-De fuga's uit Preludiums en fuga's opus 7 van Dupre
-Fuga uit Fantasia en Fuga in g-klein van Bach
-Natuurlijk de fuga uit de Passacaglia en Fuga van Bach
-De meeste fuga's van Reger
-Fuga uit de Reubke-sonate.
Ik vergeet er vast nog heel veel. Vul maar aan

Eigenlijk vind ik alle fuga's van Bach zeer goed, er zijn er weinig die mij niet weten te boeien. Bach blijft voor mij toch de fuga-meester.

Op piano-gebied staan de fuga's uit het Wohltemperierte Klavier hoog aangeschreven bij mij, maar ook bijv. de fuga uit de sonate van b in Liszt.

[tonreijnaerdts]

Interessant onderwerp! Zeker als zoveel mogelijk mensen reageren, opdat men enig beeld krijgt van wat er onder de mensen leeft.

Mijn favoriete fuga's zijn alle, zonder uitzondering, van de hand van de grote Johann Sebastian Bach. Dat klinkt misschien als een cliché, maar deze componist had gewoon het meeste in huis op dat gebied. En zijn fuga's steken perfect in elkaar!

Bovenaan staan bij mij de orgelfuga van de Fantasie & Fuga in g klein, de orgelfuga van Passacaglia & Fuga in c klein, de orgelfuga van de grote Preludium & Fuga in e klein en de orgelfuga van de Toccata & Fuga in F groot.

Heel goed overweg met fuga's kon ook W.A. Mozart, o.a. in zijn Jupiter-symfonie. G.F. Händel beheerste het genre eveneens tot in de puntjes en zijn Concerti Grossi op. 6 bevat menig kleinood op het gebied van fuga's. De Italianen (Corelli, Vivaldi) verstonden hun vak eveneens. Bij de orgelvoorlopers van Bach hebben met name Sweelinck, Frescobaldi, Tunder en Buxtehude belangrijke polyfone composities tot stand gebracht, maar daar is nog niet echt sprake van uitgediepte, uitgebalanceerde fuga's, zoals Bach die schreef.

Bij de romantici beheersten met name Mendelssohn, Brahms, Franck, Widor, Saint-Saëns, Liszt en Reger de polyfone schrijfwijze op uitmuntende wijze. In de 20e eeuw geldt een heel andere aanwending van stijlelementen, maar ook daar vind je nog knappe staaltjes polyfonie, bijvoorbeeld bij werken van Distler, Hindemith, maar ook van Tournemire, Dupré (Opus 7!), Messiaen, Jehan Alain, Petr Eben e.a.

[johanblok]

Toch even noemen: de Kunst der Fuge van Bach, een abstract meesterwerk. Zowel op orgel, clavecimbel als in een uitvoering met violisten heel fraai. Verder vindt ik de fuga van fantasia en fuga in g BWV542 en die van de Passacaglia tot de mooisten behoren.

Fuga's van latere meesters, alhoewel vaak heel mooi, kunnen daar toch nauwelijks aan tippen.

[Jan Peter Teeuw]

En wat dacht je van Guilmant?
In diens vijfde sonata komen in drie delen (1, 3, 5) fuga's voor, meestal nog knap uitgewerkt ook.
Opus 7 van Dupré is inderdaad ook erg mooi. Lekker grillige thema's, dat maakt het extra moeilijk.

[Pieter Dijksman]

Is (uiteraard naar mijn smaak) een fabelachtig mooie Sonate.
Vooral het slot, het koraal met de fuga als laatste deel van deze Sonate, waar Guilmant in het slot het koraal weer terug laat komen en overweldigend neerzet, waarbij het fugathema in het pedaal op bijzonder knappe wijze prachtig door het koraal heen klinkt.
Dit is momenteel wel mijn grootste favoriet.

[Jan]

Mooi hoeft niet super moeilijk te zijn.
Ik ga voor de Maria fuga's van Pachelbel.
Ik heb de verzameling thuis. Leuke dingetjes om te spelen en bijna overal bruikbaar en geschikt voor elk orgel.

[Ronald]

Ook de fuga van de Preludium en Fuga in c-moll van F. Mendelssohn-Bartholdy is een pracht stuk. Lekkere pedaalpartij

Gr.

Ronald

[pim]

ik vind de fuga in g van medelsohn ook schitterend !! en laten we de prelude et fugue op 99 nr 3 van saint saens niet vergeten !! wat een schitterende fuga is dat ook

groeten Pim

[Jan Harmsen]

De fuga's van J.S. Bach zijn natuurlijk schitterend. Ik vind zelf inderdaad de fuga over B.A.C.H. van Liszt heel mooi, maar ook de fuga van Vierne (2e deel van de eerste orgelsymphonie) vind ik prachtig!

[Wouter]

fuga gigue BWV 577 uit mijn hoofd. Heerlijke muziek!

[Ruud15]

Lang heb ik nagedacht over mijn antwoord op deze vraag.

Toen ik 14 was speelde ik mijn eerste Bachwerkje. Een bewerking van 'Jesu, meine Freude' dé bekende uit de cantate Herz und Mund und Tat und Leben.
Vanaf dat moment was het liefde op het eerste gezicht, de muziek van de geniale Thomascantor en mijn bescheiden persoontje.

Langzaam aan leerde ik steeds meer muziek van hem kennen. Ook de fuga's.
Deze zijn voor mij als sterren. De een straalt nog harder dan de andere en ik zou met de beste wil van de wereld uit deze verzameling muzikale kostbaarheden de schitterendste kunnen halen.

Ik vind de fuga's van de geniale Thomascantor zonder meer de mooiste fuga's die er zijn. Maar om te zeggen welke ik de mooiste vind kan ik dus niet.
Dat hangt voor mij met mijn stemming samen. Waar de ene fuga kan jubelen kan de andere immers in sonore klanken een bijna gewijde sfeer oproepen. Maar beide zijn ze geniaal! En datzelfde geniale geldt tevens voor alles wat daartussen zit.

Mijn antwoord op de vraag welke fuga ik het mooiste vind kan ik derhalve alleen beantwoorden met meervoud: "de fuga's van Johann Sebastian Bach".

[Orgelsite]

De Fugue van Widor in f-moll (Sonate 4) is ook erg mooi!

Verder heeft Joseph Jongen heel mooie fuga-aanzetten, de Fugue in Es van de Toccata en Fugue is heel vrolijk en ook sfeervol. Jammer dat hij de contrapuntische lijn op het eind niet zo goed kan vasthouden