Kopieren van bladmuziek

Copieert u ook, natuurlijk voor eigen gebruik, wel eens wat muziek op het copieerapparaat van uw werkgever? Dan is het wellicht een geruststellende gedachte dat uw werkgever hier jaarlijks een factuur voor krijgt.
Het lijkt er op dat met deze jaarlijkse betaling uw copietjes vervolgens geen inbreuk meer maken op het copyright?

Zie ook http://www.wieringa-advocaten.nl/artikelen/artikel21fr.htm en http://www.reprorecht.nl/site/

Dan ben ik toch wel benieuwd hoeveel bladmuziek je kunt kopieren voordat het kopieren zelf duurder wordt dan het kopen van de muziek!

En hoe zouden ze dat gaan verdelen, al dat geld dat ze binnen krijgen? Naar iedere uitgever wat, en dan naar verhouding het aantal uitgaven? Of kijken ze naar veel verkochte boeken en redeneren ze van "Wat veel verkocht wordt, zal vast ook vaker gekopieerd worden?"

Meteen nog een vraagje: hoe zit het met muziek die niet meer verkrijgbaar is? Mag die gekopieerd worden, of niet?

Groeten,


JP

Op alle muziek is de auteurswet van toepassing. Alles staat en valt met het verkrijgen van toestemming van de auteur of, wanneer hij die rechten heeft overgedragen aan de uitgever, bij de laatste. Ook niet meer in de handel verkrijgbare bladmuziek mag je dus niet kopieren zonder toestemming.

Het zou dus betekenen dat je de uitgever om een kopie dient te vragen en daarvoor zul je moeten betalen. Wat dan als de uitgever niet meer bestaat? Dan moet je nagaan of er nog rechten berusten bij de auteur of zijn nazaten. Of misschien wel een andere persoon. Kortom: erg ingewikkeld allemaal en vrijwel niemand neemt dan ook deze moeite.

Wat men sinds het invoeren van die nieuwe regeling met het ontvangen geld doet weet ik niet. Het zal wel ergens op die sites vermeld staan neem ik aan. In ieder geval zegt mijn gevoel mij, dat de muziekuitgevers en componisten er wel bekaaid af zullen komen.

Maar terug naar die nieuwe regeling: als werkgevers jaarlijks bedragen betalen voor het kopieren van auteursrechtelijk beschermd materiaal, dan kan ik dus vrijelijk ook bladmuziek bij mijn baas kopieren voor privégebruik, mits ik daarvoor van hem toestemming heb gekregen?

Dat neem ik aan van wel ja, maar eigenlijk is dat ook weer niet de bedoeling.
Want stel dat het geld van een gekopieerd boek via de stichting Reprorecht naar de goede uitgever zou gaan, dan alsnog zal dat niet zoveel zijn als de uitgever er anders voor zou krijgen, en als zelfs dat het geval is, dan kost de stichting Reprorecht ook nog eens geld, en dat komt ook niet uit de licht vallen...

Ik heb persoonlijk daarom ook een aantal voorwaarden gesteld voordat ik tot kopieren overga:

a) De bladmuziek is niet meer verkrijgbaar en/of
b) De bladmuziek is te leuk om te laten liggen, maar te duur om te kopen en/of
c) De componist is niet meer in leven en/of
d) De componist leeft nog wel, maar hij zal er geen boterham minder om eten als ik één stuk kopieer.

Gr,


JP

Die voorwaarden van jou zijn echte 'gewetensussers'.
Maar ik geloof dat iedereen er wel ongeveer zo over denkt hoor. Ik zal nog eens kijken of er iets meer is te vinden over de verdeling van de gelden, die binnenkomen.

Martin Mans kan misschien ook iets hierover zeggen?
Ooit al eens geld ontvangen van deze club?

Nu blijft de vraag over...welke bladmuziek koop je dan wel?




Enne....midifiles omzetten naar bladmuziek is dat ook kopieëren?

Buiten een kast vol boeken en kerkmuziek heb ik ook ooit eens CD-roms besteld.
1 waar alle orgelwerken van Bach op staan die zonder pedaal gespeeld kunnen worden en een CD-rom met diverse barokcomponisten zoals pachelbel, Sweelinck, Buxtehude enz..

Het laatste wat ik gekocht heb is de orgelbewerking van Adagio for strings van Samuel Barber samen met een orgelbewerking van het Jupiter thema van Gustav Holst.

Volgens mij valt dit onder de noemer van het verbod om behoudens de in de auteurswet 1912 gestelde uitzonderingen, alle werken alleen met toestemming van de auteur te mogen vermenigvuldigen, op te nemen in een geautomatiseerd gegevensbestand of openbaar te maken d.m.v. elektronische, mechanische of fotocopie opnamen of op enige andere manier.

Nu hoef je over de muziek van Bach geen rechten meer te betalen, dat is in de auteurswet geregeld, tot een x aantal jaren na het overlijden moeten er rechten worden afgedragen. Deze rechten worden dan uitbetaald aan de nabestaanden.

Sommige toonkunstenaars zetten ook hun werken speciaal op het world wide web om hiermee bekendheid te geven aan hun werk. Van een grote groep mensen die wel recht hebben op vergoedingen komen werken ook op het web te staan of worden ongeoorloofde kopieën gemaakt.

Dit betreft veelal geluidsopnamen (CD's dus en DVD's). Bekend is dat, vooral in de populaire muziek, de opnamen soms eerder op het net circuleren dan dat ze in de reguliere handel verkrijgbaar zijn.

Het zal duidelijk zijn dat dit illegaal kopieëren een forse aanval is op de inkomsten van de CD en DVD industrie.

Te vaak hoor ik als verwijt : Dat motten ze de CD's maar goedkoper maken, € 20,00 voor een CD is veel te duur.

Tja, dat kan zijn. Maar als we nu eens kijken welke kosten er gemoeid zijn met de opname van een willekeurige orgel CD dan kom ik tot de volgende 'begroting'

1 dag organist + registrant = € 800,00
Orgel stemmen = € 200,00
Opnameploeg (2 man) 1 dag = € 1.600,00
Kerkhuur = € 500,00

Totaal = € 3.100,00

Studiowerk (editting, DTP) = € 2.000,00
Materiaal (CD/Doos/inlay) = € 1.400,00

Totaal kosten 'kale CD' = € 6.500,00

Als je dan de totale oplage bekijk van een CD dan is het zo (althans dat heb ik me laten vertellen door een tweetal mensen die daar redelijk verstand van hebben) dat in onze branche heel veel CD's géén gouden plaat worden. Voor orgel CD's zijn oplagen tussen de 500 en 1.000 stuks al toppers. Laten we uitgaan van een gemiddelde van 750 stuks dan bedragen de netto kosten voor een CD tje zo'n € 8,50. en bij een serie van 500 stuks is dat € 13,00. Daarvoor moeten de CD's verzonden worden naar de handel, die handel wil er iets aan verdienen.

Om als ondernemer een goede sortering aan te bieden, voorraad te houden, de CD's rustig te kunnen beluisteren zal deze een marge van ca. 45% op de inkoopsprijs moeten zetten (= 25 % van de verkoopprijs) Dat houdt in dat zo'n Cd tje ergens tussen de € 18,00 en € 20,00 komt te liggen.

Anders wordt het bij CD's waarvan er vele duizenden worden geproduceerd, de totale kosten worden dan flink gereduceerd, een CDtje kost dan nog slechts een fractie. Bedenk daarbij wel dat het opnemen van een orkest CD of een CD van een popgroep vaak veel langer duurt en een veel grotere inzet vraagt van meer mensen en dure studioruimten.

Het argument dat CD's te duur zijn is dus een non argument. Het vervelende is dus dat we in een situatie terecht gekomen zijn waarbij het kopiëren van CD's letterlijk kinderspel geworden is, waarbij een losse CD een paar duppies kost en een doosje ook zo te koop is.

Als ik dan mensen tegenkom die me CD's aanbieden van Neerlands organisten, die ze zelf hebben gekopieerd dan wordt ik daar niet vrolijk van.

Datzelfde geldt ook voor bladmuziek. Tijdens de opendagen bij ons in Strijen komen regelmatig jongeren een poosje spelen. Heel vaak hebben ze dan een ringband vol gekopieerde orgelmuziek bij zich. Gevraagd naar de bron van deze kopieën krijg ik erg vaak te horen : "o, op school van een klasgenoot gekopieerd" "je denkt toch niet dat ik tien of twaalf euro neertel voor een boekje met drie of vier koraalbewerkingen?"

Is bladmuziek dan ook al te duur ?

Het meest bizarre is dat sommige figuren rondlopen met dure mobiele telefoons, die dan ook nog eens een aantal keren afgaan of waarmee ze het thuisfront op de hoogte stellen dat ze op 'een te gek cool, vet of tof' orgel gespeeld hebben.

Persoonlijk zal ik niet snel overgaan tot het kopiëren van bladmuziek of een CD.
Wel kopieer ik m'n eigen bladmuziek soms voor studiedoeleinden (kan je zo lekker in kliederen) of voor concertdoeleinden, plak ik het aan elkaar en kan een paar keer omslaan voorkomen.

Nog even, dan kunnen we Midi ook aansluiten op ons orgel en dan wordt zelfs de organist te duur

Tegenwoordig is de verjaringstermijn 70 jaar, dus er gloort hoop voor Widor- en Vierne-producties, waar je je nu blauw aan betaalt (nog een jaartje wachten!)

Ga maar ervan uit Henk dat een normale oplage anno 2006 er een is van 300 stuks en dat het de laatste twee jaar zelfs veiliger is om daaronder te zitten i.p.v. achteraf met de schijfjes te blijven zitten. Ik ben door de jaren heen bij mijn label TRA teruggegaan van oplages van 500 cd's naar oplages van 100 à 200 stuks. En die weinige aantallen raak ik zelfs nog maar met de grootste moeite kwijt.

Als je alleen al op http://www.orgelnieuws.nl/wcms/modules/new...p?storytopic=15 kijkt wat er elke maand uitkomt aan nieuwe orgel-cd's, dan begrijp je wat ik bedoel. Het afgelopen jaar is er meer dan een verdubbeling van het aanbod op de cd-markt opgetreden en dat gaat blijkbaar nog steeds door. Redacteur Gert de Looze van het Reformatorisch Dagblad liet mij vorige week weten dat vanwege die reden niet meer elke orgel-cd in deze krant wordt gerecenseerd. De orgel-cd-branche blaast zichzelf op, maar voordat het zover is wil elke zichzelf respecterende organist nog vlug even zijn eigen cd uitbrengen. Kijk het aanbod maar eens erop na. Veel mensen waarvan nog nooit iemand gehoord heeft.

En anderen zullen wel vinden dat ik daar zelf vrolijk aan mee doe. Alleen: ik was er al veel vroeger mee bezig dan de meeste mensen nu (vanaf 1995).

Ga maar uit van 30-33% voor wat de winkeliersmarge betreft en verkoop je aan distributeurs dan verlies je per cd meer dan 60%

Inderdaad, de orgelmuziekbranche blaast zichzelf op. Er verschijnt veel te veel, en vooral ook veel te veel van hetzelfde.

Kopieren van bladmuziek voor studiedoeleinden, niet hoeven omslaan etc. doe ik ook, ook heb ik kopieen liggen van zeer interessante bladmuziek (Anton van der Horst) die simpelweg niet meer verkrijgbaar is.

Goede bladmuziek, cd's en concerten mogen ook wat kosten, maar dan moet het ook echt wel kwaliteit zijn. Als iedereen maar kopieert, is het financieren van bijzondere cd's e.d. helemaal onmogelijk. Juist in de (kerkelijke) kringen waar men veel aandacht voor ethiek heeft, lijkt kopieren niet onder diefstal te vallen, terwijl het dat zeker wel is.

Daarbuiten, veel componisten zijn ook wel in goedkopere Dover uitgaven verschenen. Die moderne fransen (Dupre/Messiaen enzo) zijn vaak wel erg duur, maar ja ze zijn ook zo lastig dat je er wel een tijdje zoet mee bent en er niet al te vaak iets van hoeft te kopen.

Marcel Dupré?
Ik heb in Frankrijk ooit eens een uitgave van Dupré gekocht:
Oevres completes pour orgue de J.S. Bach, annctées et deigtées par Marcel Dupré
Huit preludes et fugues et passacaille et fugue.
Een keurig verzorgd boek. lekker dik papier en de muziek is voorzien van vingerzetting.
plus een aantal bladzijden uitleg over tempo, trillers en registratie.

kosten: plusminus drie kistjes bier....maar wel jarenlang plezier.
Voor dat geld ga ik niet met kopiëen uit midifiles werken in glinsterende plastic hoesjes.
Een hobby mag een beetje geld kosten vind ik.
Ik vind het trouwens ook prettiger spelen als een muziekboek in landscape opmaak staat gedrukt.

Het doelde op de uitgaves van muziek van Dupre zelf, niet op de uitgaves van andere componisten die hij als 'editor' verzorgde. Inderdaad speelt het van losse A4'tjes niet zo prettig.

Er moet nog veel meer verschijnen, zowel van bladmuziek, CD's als DVD's!

Goed voor het orgel in z'n algemeenheid!

De prijzen gaan dan omlaag en dat voorkomt illegaal gedoe!

Je vind het orgel in z'n algemeenheid dus belangrijker dan de organist als individu?

Ik wil hier graag op collegiale wijze op reageren.

Ook ik pleit vóór een grotere bekendheid van het orgel bij het publiek en hoop dit deels via concerten, deels via cd-producties van mijn label TRA te verwezenlijken.

De realiteit is dat er momenteel bij orgelconcerten een verschuiving plaats heeft van specifiek kerkvolk naar een meer gemeleerd publiek. Ik zie dat bijvoorbeeld tijdens het Limburgs Orgelfestival, waarbij gedurende een maand elke avond een of meer orgelconcerten zijn, die overwegend goed bezocht worden. Ik juich dat van harte toe! Prachtig, zoveel initiatieven van mensen die het orgel proberen te redden van de ondergang, nu de kerk er zo slecht voorstaat (ik spreek dan met name over de katholieke kerk, waartoe ik zelf behoor).

Maar nu de cd's, dvd's en de prijzen daarvan. Als je op de website orgelnieuws.nl leest wat er elke maand opnieuw uitkomt aan orgel-cd's, dan zal toch menigeen zijn wenkbrauwen fronsen. Zoveel interesse in al die cd's kan er immers nooit bestaan! Wat telt is de afzetmarkt, en als die er niet of onvoldoende is, dan kun je uitbrengen wat je wilt, alleen zal geen hond het kopen. Natuurlijk zijn er organisten/labels die vanwege hun naamsbekendheid goed blijven verkopen, maar dat is niet altijd een garantie voor kwaliteit. Gevolg is dat veel interessante initiatieven geen kans meer maken op de cd-markt, vanwege de opgetreden verzadiging, en dat de bedenkers ervan vervolgens noodgedwongen ermee moeten ophouden! Bovendien gaan orgelmagazines en kranten er steeds meer toe over om niet meer alle cd's die zij ontvangen te recenseren, met als gevolg dat geweigerde cd's geen ruimere bekendheid meer krijgen. Bij een zeer groot cd-aanbod zullen ook veel goede producties op een grote hoop gaan!

Als ik goed om mij heen kijk dan gaat het een na het andere cd-label kopje onder, door de steeds toenemende concurrentie en doordat het niet meer rendeert om orgelproducties uit te brengen. Doordat de prijzen van cd's/dvd's de afgelopen paar jaar zijn gedaald (in gang gezet doordat ook de drogist zich met de handel ging bemoeien) en er minder grote aantallen worden verkocht door de toegenomen concurrentie, valt er in de cd-branche zonder overdrijving voor velen geen droog brood meer te verdienen aan het maken van deze producten. Ik denk dat menig cd-label uit idealisme en hoop op betere tijden het nog even volhoudt, maar ik verwacht, op grond van mijn eigen ervaringen, zwaar weer voor wat deze media betreft. Wat men bovendien niet mag vergeten is het feit dat ook gastorganisten steeds minder verdienen voor hun medewerking aan een cd. Vaak moeten deze er zelfs nog op toeleggen en stelt de cd-producent hen garant voor het maken van de productie. En de cd-oplages zie je overal dalen.

Dan de opmerking over het "voorkomen van illegaal gedoe". Daar is mij niets van gebleken. Sterker nog: sinds ik mijn eigen prijzen van cd's enkele jaren geleden 3 à 4 euro naar beneden heb bijgesteld, kom ik steeds vaker illegale exemplaren tegen, die voor ongeveer een vierde van de prijs die ik zelf vraag op Internet worden aangeboden. Zo moet ik tegenwoordig tegen mijzelf concurreren! Oneerlijkheid zal er m.i. altijd blijven en het medium Internet maakt oneerlijk gedrag veel te gemakkelijk en bovendien oncontroleerbaar. Los daarvan: kijk eens wat je tegenwoordig allemaal gratis voor bladmuziek van het net kunt halen! Hele oeuvres van Bach, Franck, Widor en noem maar op! Je zult het verkopen van partituren maar als broodwinning hebben of er als componist aan moeten verdienen! Wil het s.v.p. ook eens van deze zijde bezien?

Hoe dat verder moet: ik zou het niet durven zeggen. De gegroeide situatie is enorm complex.

Inderdaad Ton, er is een boel gratis te downloaden via het internet.
Maar aan de andere kant: eigenaar van de zaak – einde vermaak!
Wat ik hier mee zeggen wil is dat veel mensen gewoon hebberig zijn. Men wil alles hebben maar doet er niets mee. Als ik bij wijze van spreken zou vragen wie wil er een gratis cd of boek van * …. Naam…* dan weet ik zeker dat er een aantal handen de lucht in gaan die anders deze muziek nooit hadden gekocht.
Het illegaal kopiëren en downloaden van muziek kan niet zonder meer doorgetrokken worden naar het verlies wat de uitgevers claimen in desbetreffende sector.

Een totaal ander probleem die iedere organist kent die opgegroeid is in de muziek van de r.k. kerk is de orgelbegeleiding. Momenteel gebruiken we bij ons de weekend-missaaltjes van Heeswijk Dinther. Uitstekende en goed verzorgde boekjes. Maar waar haalt de beginnende organist zijn begeleidingen vandaan? Dit is een zoektocht waar veel jonge organisten op stuk lopen. De r.k. kerk kent geen vaste bundels met bijbehorende orgelbegeleiding. Het is vaak kiezen tussen kopiëren van collega-organisten of zelf wat in elkaar rommelen.
Een vijftien jaar geleden was de muziek van Oosterhuis/Huijbers nog erg populair. Deze twee hadden een serie van zes uitgaven gemaakt die men “de blauwe mappen” noemde.
Een blauwe multomap met nieuwe liederen die voor de volkszang vaak ongeschikt waren. De begeleidingen waren soms met de hand geschreven. Vaak springerige pianozettingen of orgelbegeleidingen die de melodielijn niet volgden. Als organist had je er niet veel aan terwijl de boeken destijds zo’n f 80.- per stuk kosten. Als een parochie geen zin had om te investeren in al deze muziek dan is het niet raar als mensen overgaan tot de illegale kopie voor de dingen die wel bruikbaar zijn.

Ik heb vrij veel muziek gekocht bij Gooi en Sticht en bij Heeswijk Dinther. Maar ik pleit mezelf ook niet vrij want als mij de mogelijkheden werden aangeboden om begeerde partituren in handen te krijgen waar ik al jaren naar op zoek was dan ging het onder de kopieermachine.
En ook ik heb, toen ik het downloaden had ontdekt, van alles en nog wat binnen gehaald waar ik achteraf helemaal niets mee gedaan heb.
Maar al doende wordt men wijzer. Ik koop nog steeds bladmuziek en cd’s maar wel selectief. Ik download ook wel eens muziek en bladmuziek maar meer uit nieuwsgierigheid of voor een bijzondere gelegenheid. Dingen die ik graag wil hebben daar bestel ik altijd de originelen van.
Een bijkomend voordeel voor de uitgevers is dat ik soms muziek ontdek waar ik later de originelen van bestel. Voor het koor heb ik het Oche Nash van Kedrov besteld nadat ik er kennis mee had gemaakt op het internet. Zo snijdt het mes dus weer aan twee kanten.